Unha ferramenta tan fundamental para o desenvolvemento das tarefas do noso agro como foi o carro tiña que ter, sen dúbida, o seu reflexo no refraneiro e na fraseoloxía. Como exemplo vai unha pequena primeira achega de refráns, máis ou menos coñecidos, e recollidos de diversas fontes nos que o carro, directa ou indirectamente, é o protagonista:
A besta no carro, fidalgo en zocos i-o tempo arreglado de noite, malo
Boi bravo, vente ó carro que o manda o Apóstolo Santiago (Dicíase en S. Xulián de Vea (A Estrada), e alude á referencia tradicional de que os bois bravos do país, se deixaron xunguir ao carro para conducir a Compostela os restos de Santiago)
O que non ten carro nin bois, anda antes ou despois
O que non ten carro nin bois, ten qu’andar antes ou dispois
Cando a herba anda a carros, o pan a Brazados
Cando o carro canta é que vai cheo
Cando o carro canta, o eixe arde
Cando o carro non garda os cravos, mala conta
Carro de folla, montón de esterco
Carro derradeiro, ben cargado ben baldeiro
Carro derradeiro, mal prós bois e pró chideiro.
Carro derradeiro, ou ben cargado ou ben baldeiro
Carro derradeiro, ou moi cargado ou ben baldeiro
Carro derradeiro, vai cargado ou vén baleiro
Carros grandes son días santos
Carros vellos e mulleres pobres acaban cos homes
Carros vellos e rapazas novas son a acabación dos homes
Carros vellos e mobles podres acaban cos homes
Co eixo e as rodas do carro sempre coidado
Des que cai o carro, nunca faltan carrilleiras
Desde que s’entornou o carro, nunca lle faltaron carrieiras
Do eixe do carro ó do sarillo vai un saltito
Maínzo ralo dá cesta e carro; maínzo mesto, nin carro nin cesto
Millo mesto vai no cesto; millo raro vai no carro
Millo raro carga o carro
Nin por carreiro nin por atallo, deixar o camiño do carro
Nin por arrodeos nin por atallos nunca te apartes do camiño dos carros
Nunca lle falta en que entender ó que ten carro e muller
Por onde entra o carro, millor entran os bois
Cando o carro do ceo volve o rabo, ou quer amañecer ou é día craro (carro do ceo = osa maior, que se chama tamén seteestrelo).
Dúas augas de abril e unha de maio valen os bois e o carro
En maio, que chova hasta entullarse o carro
Maio pardo e San Xoán craro valen máis ca Señora e o carro
Maio pardo e san Xoan claro valen máis cós bois e o carro
Un día de abril e outro de maio, se son de tempo axeitado, valen os dous tanto coma os bois e o carro
A auga de abril enche o carro e o carril
Abril quente e mollado, carga o carro e engorda o gando
